Romantycy

Następcy Rossiniego znaleźli się pod przemożnym wpływem romantyzmu, europejskiego nurtu artystycznego, który nad inne wartości przedkładał uczucie i indywidualizm. Gardząc prawdami rozumu i pragnieniem stabilizacji, romantycy z nostalgią wracali do starych i niespokojnych czasów, takich jak te utrwalone na kartach niezwykle popularnych powieści Waltera Scotta. Jedna z oper Gaetana Donizettiego, Łucja z Lammermoor (1835), jest tragedią opartą na powieści Scotta Narzeczona z Lammermoor. Epizod, w którym szalona Łucja bierze udział w pozornej ceremonii zaślubin ze swoim utraconym kochankiem, jest słynnym przykładem „szalonej sceny" - rodzaju sceny, który stał się niezwykle popularny w okresie romantyzmu, kiedy to wszystko co tragiczne i ekstremalne było w cenie. cenie. Niemniej jednak Włosi nie przestali kochać opery komicznej, a Dionizetti był także twórcą utworów komediowych. W sumie skomponował on około 70 dzieł. Współczesny mu Yincenzo Bellini zmarł młodo, zostawiając po sobie garść arcydzieł, między innymi Normę (1831), typową romantyczną operę, w której galijscy druidzi walczą z rzymskimi najeźdźcami. Donizetti i Bellini byli mistrzami stylu belcanto (dosł. piękny śpiew), w którym nacisk położony był na wirtuozerię i liryzm śpiewu.